Czy trichoskopia pomoże zdecydować o zabiegu zagęszczenia włosów?
Coraz więcej osób myśli o zagęszczeniu włosów. Powód bywa różny: przerzedzenie na przedziałku, zakola, widoczna skóra pod cienkimi kosmykami. Pojawia się więc pytanie, czy trichoskopia może pomóc podjąć dobrą decyzję.
To badanie daje obraz tego, co dzieje się u nasady włosów i na skórze głowy. Dzięki temu łatwiej dobrać metodę: od leczenia przyczyn, po optyczne zagęszczenie włosów lub rozwiązania uzupełniające. W tym tekście znajdziesz proste wyjaśnienia i praktyczne wskazówki.
Czym jest trichoskopia i co pokaże przed zabiegiem?
To nieinwazyjne badanie skóry głowy w powiększeniu, które pokazuje gęstość, grubość włosów i stan mieszków. Pomaga ocenić, czy i jak wykonać zagęszczenie włosów.
Trichoskopia działa jak wideodermoskopia. Kamera w dużym zbliżeniu pokazuje średnicę włosów, liczbę włosów w jednostce mieszkowej, obecność włosków meszkowych oraz oznaki podrażnienia lub łojotoku. Widać też układ naczyń i cechy bliznowacenia. Badanie jest szybkie i bezbolesne. Tworzy obiektywny punkt wyjścia do planu działania.
Jak trichoskopia ocenia przyczyny przerzedzania włosów?
Wzory i mikroskopowe cechy pozwalają odróżnić typy łysienia i przejściowe osłabienie.
W łysieniu androgenowym widoczna jest zmienność średnicy włosów i miniaturyzacja. W telogenowym wypadaniu przeważają cebulki w spoczynku, a grubość włosów bywa wyrównana. W łysieniu plackowatym widać krótkie, ułamane włosy i tzw. czarne punkty. W chorobach zapalnych pojawia się rumień, łuska i krostki. Ta wiedza wskazuje, czy najpierw leczyć przyczynę, czy można bezpiecznie myśleć o zagęszczeniu włosów.
Czy trichoskopia wskaże, czy mogę poddać się zagęszczeniu włosów?
Najczęściej tak, bo pokazuje realną gęstość, aktywność choroby i kondycję skóry. Ostateczną decyzję podejmuje specjalista po zebraniu pełnego wywiadu.
Badanie pomaga ocenić, czy choroba jest stabilna i czy skóra jest gotowa na zabieg. Aktywne zapalenie, nasilony świąd lub świeże ogniska łysienia wymagają najpierw terapii. Stabilne przerzedzenie bywa dobrym wskazaniem do metod optycznych, takich jak mikropigmentacja skóry głowy. Rozległe braki gęstości z mocnym obszarem dawcą mogą kierować w stronę przeszczepu lub systemu włosów.
Na czym polega różnica między trichoskopią a trichogramem?
Trichoskopia to oglądanie skóry i włosów w powiększeniu bez wyrywania. Trichogram polega na wyrwaniu pęczka włosów i ocenie ich korzeni pod mikroskopem.
Trichoskopia jest szybka, komfortowa i dokumentuje wygląd mieszków oraz łodyg. Trichogram pokazuje proporcje faz wzrostu włosa i kształt cebulek. Bywa pomocny przy podejrzeniu telogenowego wypadania. Coraz częściej stosuje się też fototrichogram, który łączy zdjęcia w czasie i liczy gęstość oraz średnicę włosów.
Jak wyniki trichoskopii wpływają na wybór metody zagęszczania włosów?
Pokazują, czy lepsza będzie metoda optyczna, uzupełnienie włosów czy zabieg chirurgiczny.
Ulubioną opcją przy równomiernym przerzedzeniu bywa mikropigmentacja skóry głowy, czyli optyczne zagęszczenie włosów. Polega na precyzyjnym, punktowym osadzeniu pigmentu między włosami, co zmniejsza kontrast skóry i daje wrażenie większej gęstości. Dobrze sprawdza się przy włosach krótkich i średnich. Zwykle obejmuje 3 sesje, trwa po 2–7 godzin, bez znieczulenia. Przewidziana jest około 3‑dniowa rekonwalescencja. Efekt utrzymuje się od 12 do 48 miesięcy.
Gdy trichoskopia potwierdza stabilne ogniska i dobry obszar dawczy, można rozważyć przeszczep włosów. Przy dużych ubytkach i cienkich włosach alternatywą jest system włosów. W aktywnych stanach zapalnych priorytetem jest leczenie, a zabieg warto odłożyć.
Jak wygląda wizyta u trychologa i jak przygotować się do badania?
Wizyta obejmuje wywiad, oglądanie skóry i trichoskopię. Na koniec omawia się plan postępowania.
Specjalista pyta o czas trwania problemu, choroby, leki i pielęgnację. Potem wykonuje zdjęcia w powiększeniu w kilku miejscach. Do badania najlepiej przyjść z czystą, suchą skórą głowy. W dniu wizyty warto zrezygnować z lakieru, pianek, mikrowłókien i suchego szamponu. Farbowanie lepiej odsunąć o kilka dni. Zabiegi trychologiczne i iniekcje w skórę głowy dobrze jest odłożyć do czasu po badaniu.
Jak odczytać oznaki miniaturyzacji i zapalenia skóry głowy?
Miniaturyzacja to przewaga cienkich włosków i duża różnica średnicy w tej samej okolicy. Zapalenie widać jako zaczerwienienie, łuskę lub krostki.
Typowe sygnały pod kamerą:
duża zmienność grubości włosów obok siebie i wiele włosów meszkowych
mniej włosów w jednostce mieszkowej, częściej pojedyncze włosy niż podwójne lub potrójne
żółte punkty i ciemne punkty po ułamanych włosach
rumień wokół mieszków, delikatna biała łuska lub tłusta łuska
krostki i strupki w obrębie ujść mieszków
Takie obrazy pomagają ustalić kolejność: najpierw wyciszenie skóry, potem bezpieczne zagęszczenie włosów.
Co zrobić, gdy trichoskopia nie przesądza o kwalifikacji do zabiegu?
Warto uzupełnić diagnostykę, leczyć skórę i wykonać próbę metody na małym obszarze.
Czasem potrzebne są badania krwi, fototrichogram, a przy podejrzeniu bliznowacenia także biopsja. Gdy skóra jest stabilna, można wykonać próbną mikropigmentację na jednym przedziałku. W praktyce sprawdza się seria 3 sesji testowych, zanim zapadnie decyzja o pigmentacji większych partii. To bezpieczny sposób, by ocenić kolor, gęstość punktów i ogólny efekt. Jeśli pacjent ma wcześniejszą pigmentację, możliwy jest zabieg naprawczy poprawiający jej wygląd. Przy rozległych ubytkach opcją bywa system włosów lub łączenie metod.
Podsumowanie
Trichoskopia porządkuje obraz sytuacji, dzięki czemu decyzja o zagęszczeniu włosów staje się spokojniejsza i bardziej dopasowana. Dobrze dobrana metoda i właściwa kolejność działań zwiększają szansę na naturalny efekt i komfort.
Umów bezpłatną konsultację i sprawdź, czy trichoskopia kwalifikuje Cię do optycznego zagęszczenia włosów.
